13 lipca 1917
Lipcowe objawienie fatimskie z 13 lipca 1917 roku w szczególny sposób wzywa do nawrócenia, wynagrodzenia za grzechy i pojednania z Bogiem. Choć Matka Boża nie mówi o Górce Przeprośnej, to duchowe przesłanie Fatimy bardzo harmonizuje z tym, co od pokoleń przeżywają pielgrzymi przed wejściem na Jasną Górę.
Najpierw przypomnijmy najważniejsze elementy orędzia z 13 lipca:
– Matka Boża ukazała dzieciom wizję piekła, aby uświadomić, jak poważną rzeczywistością jest grzech.
– Powiedziała:
?Widzieliście piekło, do którego idą dusze biednych grzeszników. Aby je ratować, Bóg chce ustanowić na świecie nabożeństwo do mego Niepokalanego Serca.?
– Wezwała do codziennego odmawiania różańca.
– Prosiła o ofiarowanie cierpień i podejmowanie wynagrodzenia za grzechy.
– Zapowiedziała, że ostatecznie Jej Niepokalane Serce zatriumfuje.
To orędzie można odczytać w świetle Górki Przeprośnej.
Górka Przeprośna – miejsce pojednania
Od wieków pielgrzymi zatrzymują się na Górce Przeprośnej, skąd po raz pierwszy ukazuje się wieża Jasnej Góry. Tradycja mówi, że jest to miejsce:
– przeproszenia Boga za własne grzechy,
– pojednania z bliźnimi,
– przebaczenia tym, którzy nas skrzywdzili,
– duchowego przygotowania do spotkania z Matką Bożą.
Nie jest to jedynie zwyczaj, ale akt głębokiego nawrócenia serca. Powiązanie z Fatimą. Można powiedzieć, że Górka Przeprośna staje się praktyczną odpowiedzią na wezwanie Matki Bożej z Fatimy.
– Fatima mówi: uznaj grzech.
– Górka Przeprośna: przeproś Boga.
– Fatima mówi: módl się za grzeszników.
– Górka Przeprośna: ofiaruj trud pielgrzymki za ich nawrócenie.
– Fatima mówi: wynagradzaj Niepokalanemu Sercu Maryi.
– Górka Przeprośna: wejdź na Jasną Górę z sercem oczyszczonym przez skruchę i przebaczenie.
Krótkie rozważanie
„Matko Najświętsza, w Fatimie przypomniałaś światu, że największym nieszczęściem człowieka jest grzech, a największym darem jest Boże miłosierdzie. Na Górce Przeprośnej stajemy jako pielgrzymi, którzy nie chcą nieść do Twojego Syna ciężaru nieprzebaczenia. Przepraszamy Boga za nasze grzechy, przebaczamy tym, którzy nas zranili, prosimy o przebaczenie tych, których sami zraniliśmy. Niech nasze serca staną się podobne do Twego Niepokalanego Serca – pokorne, czyste i pełne miłości. Wtedy nasze wejście na Jasną Górę będzie nie tylko zakończeniem drogi, ale początkiem nowego życia.”
To połączenie ma także mocny fundament biblijny. Pan Jezus mówi w Ewangelii według Ewangelia według św. Mateusza:
„Jeśli więc przyniesiesz dar swój przed ołtarz i tam wspomnisz, że brat twój ma coś przeciw tobie, zostaw tam dar swój przed ołtarzem, a najpierw idź i pojednaj się z bratem swoim.”
W tym świetle Górka Przeprośna jest jak ewangeliczny przystanek przed „ołtarzem” Jasnej Góry ? miejscem, gdzie pielgrzym oczyszcza serce, aby jego spotkanie z Chrystusem przez Maryję było pełne i owocne. Myślę, że to właśnie dlatego tradycja przeproszenia na Górce Przeprośnej pozostaje tak żywa: nie jest tylko pięknym zwyczajem pielgrzymkowym, lecz
konkretną odpowiedzią na wezwanie Maryi z Fatimy do nawrócenia, pokuty i wynagrodzenia. Niech każda pielgrzymka na Górkę Przeprośną i na Jasną Górę była doświadczeniem tego, o czym mówiła Matka Boża w Fatimie: przemiany serca, pokoju i nadziei. Przeproszenie nie jest zatrzymaniem się na własnym grzechu, ale otwarciem się na Boże miłosierdzie. Bóg zawsze jest większy od naszej słabości i z radością przyjmuje człowieka, który wraca do Niego.
Modlitwa, która dobrze oddaje ducha Górki Przeprośnej:
Maryjo, Matko Pojednania,
prowadź nas do Twojego Syna.
Naucz nas szczerze przepraszać za popełnione grzechy,
przebaczać tym, którzy nas zranili,
i z pokornym sercem przyjmować przebaczenie Boga.
Niech nasze pielgrzymowanie będzie drogą nawrócenia,
a wejście na Jasną Górę stanie się spotkaniem z Chrystusem,
który jest naszym pokojem.
Amen.
Niech Matka Boża Pojednania wyprasza wszystkim pielgrzymom łaskę głębokiego pojednania z Bogiem, z bliźnimi i z samym sobą. Niech każdy krok na pielgrzymim szlaku prowadzi do coraz większej miłości Chrystusa.
Z serca pozdrawiam i błogosławię. o. Kustosz
Szczęść Boże!